هوای آدم هایی که صاحب نوشته های غمگین هستند را داشته باشید فکر نکنید آنها نمیتوانند عاشقانه بنویسند از عشق و زلف و خنده و یار و بوسه میتوانند... حتی خیلی هم بهتر و ماهرتر از خیلی های دیگر ولی دروغگو نیستند...!! نمیتوانند از حسی بگویند که خود هیچ ندارند... برای خوش کردن دل چند نفر ، نوشته نمی نویسند که بگویند به به و چه چه و عجب حرف قشنگی و عجب شعری عزیزی... مینویسند که بخوانند که بفهمند عشق حرمت

چه رابطه های معکوس مسخره ایست حس ما آدمها!!

وقتی میفهمند دوستشان داریم، به احساسمان سرد میشوند...

وقتی میفهمند که مورد توجهمان هستند، به مهم بودنشان پشت میکنند و رفتارشان سرد میشود..

وقتی که میفهمند به دلت نشسته اند، به گونه ای رفتار میکنند که از خواسته ی دلت پشیمان شوی

و من

متنفرم از همه ی این معادلات برعکس و آزار دهنده که اگر نبودند، بدون شک خیلی از آدمها تنها و بدون عشق زندگی نمی کردند...

بخشیدن بعضی ها مثل یک گلوله دادن بهشونه

که اون تیری را که خطا به سمتت شلیک کرده رو جبران کنه!

ما دربه در دنبالِ آرامشیم.. اگر آراممان نمیکنید، طوفانیمان نکنید... از ابتدا اگر نباشید میشود فکری به حالِ دنیای تک نفره کرد.. اما آمدن و رفتن را هرکارش کنی از یک جای زندگیات بیرون میزند... ما میگردیم دنبالِ درمانِ دردمان... درد روی درد اگر هستید پیش آمدِ بدی هستید، پیش نیایید.. ما میگردیم دنبال کسی که از تنهایی درمان بیاورد... لطفا نیایید که تنهایی

پارسال5مرداد بعد11سال اومد به دیدنم.

ایکاش هیچ وقت قبول نمیکردم ببینمش.

پاهام میشکست نمیرفتم

. اگه برگردم به سال های گذشته هیچ تلاشی برای

پیدا کردنت نمیکنم.

تو ذهنم همون پسر ساده و راستگوی قدیمی میموندی .

نباید بهت اعتماد میکردم.آدم با دروغ گفتن و خراب کردن

زندگیه کسی بجایی نمیرسه.

دوباره زخم قدیمی و تازش کردی,هیچوقت نمیبخشمت

مرد بودن به مذکر بودن نیست,کمی وجدان داشته باش

تو هم به من بدی کردی هم به صفایی

عشق که به در خانه ات کوبید؛

در را زود باز نکن ...!

بعضی ها شبیه کودکان در می زنند؛

و فرار می کنند ...!

شاید ...

معمای بزرگ این دنیا :

عوض شدن یهویی ادمهایش باشد ..

قول دادی همه ی

دار و ندارم باشی...

در تنم رخنه کنی

فصل بهارم باشی ...

مـــــــن بـــــــه بدقولی

چشمان توعادت کردم!!